zajawka artykułu

WEWNĘTRZNY PRZYMUS JEDZENIA

Binge Eating Disorder (BED), powszechnie znane jako kompulsywne objadanie, to zaburzenie odżywiania, charakteryzujące się spożywaniem dużych ilości żywności. Epizody objadania się są zazwyczaj klasyfikowane jako występujące średnio co najmniej dwa razy w tygodniu, przez okres sześciu miesięcy. Jakie są przyczyny i symptomy kompulsywnego objadania? Jak dietetyk może pomóc w wyjściu z choroby? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedzi w dzisiejszym artykule.

Słowem wstępu
BED został rozpoznany w 1959 r. Przez Alberta Stunkarda, psychiatrę i badacza, jako zespół nocnego jedzenia (NES). Określenie „kompulsywne objadanie” zostało stworzone w celu zdefiniowania podobnych zachowań związanych z objadaniem się, lecz niekoniecznie w nocy.
BED może wystąpić u mężczyzn i kobiet o normalnej wadze, ale wielokrotnie prowadzi do rozwoju nadwagi lub otyłości. Osoby cierpiące na BED często cierpią także na depresję. Im mniejsza stabilność emocjonalna, tym większe ryzyko kompulsywnego objadania się!

Przyczyny zaburzeń odżywiania
Chociaż dokładna przyczyna BED nie jest znana, uważa się, że istnieje wiele czynników, które mają wpływ na rozwój tego zaburzenia.
- biologiczne: takie jak problemy z hormonami lub mutacje genetyczne,
- psychologiczne: ustalono silną korelację między depresją, a objadaniem się. Niezadowolenie z ciała, niska samoocena i trudności w radzeniu sobie z uczuciami, również mogą przyczyniać się do upośledzenia odżywiania,
- społeczne i kulturowe: traumatyczne sytuacje, takie jak wykorzystywanie seksualne, mogą zwiększać ryzyko objadania się. Presja społeczna, na którą wpływają w dużej mierze media, może powodować emocjonalne odżywianie

Objawy BED
Osoba z objawami kompulsywnego objadania traktuje jedzenie, jako sposób na ukrycie się przed emocjami, wypełnienie pustki, którą czuje w środku lub jako element radzenia sobie z codziennymi stresami i problemami w życiu.
Oznaki i objawy kompulsywnego objadania się obejmują:
- Niemożność osiągnięcia uczucia nasycenia, bez względu na ilość spożywanego jedzenia
- Niezdolność do zaprzestania jedzenia lub kontrolowania tego, co jest spożywane
- Składowanie żywności do późniejszego potajemnego spożycia
- Racjonalne odżywianie w obecności innych, ale objadanie się w izolacji
- Doświadczenie uczucia stresu lub niepokoju, które można złagodzić tylko poprzez jedzenie

Konsekwencje
Konsekwencje BED wiążą się z wieloma trudnościami fizycznymi, społecznymi i emocjonalnymi.
Niektóre z tych komplikacji to:
- choroby układu krążenia,
- cukrzyca typu 2,
- bezsenność lub bezdech senny,
- nadciśnienie,
- choroba pęcherzyka żółciowego,
- ból mięśni i stawów,
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe,
- depresja

Jak leczyć?
Profesjonalne wsparcie i leczenie ze strony pracowników służby zdrowia, specjalizujących się w leczeniu uporczywych zaburzeń odżywiania, dietetyków i psychologów, są najskuteczniejszym sposobem rozwiązania problemu kompulsywnego objadania! Taki program leczenia rozwiązuje podstawowe problemy związane z destrukcyjnymi nawykami żywieniowymi, koncentrując się na głównej przyczynie problemu.
BED często prowadzi do nadmiernej masy ciała, dlatego tak istotne jest nakreślenie pacjentowi i wprowadzenie przez dietetyka zasad racjonalnego, zdrowego odżywiania. Bardzo ryzykowny natomiast u chorych jest… głód. Brak uczucia nasycenia, będzie prowadzić do chęci przejadania się. Dietetyk zatem musi wprowadzić menu, w którym będą występowały posiłki wysokoenergetyczne, ale przy tym dostarczające niezbędnych wartości odżywczych, których z pewnością do tej pory brakowało pacjentowi w diecie.
Bardzo ważne jest także skoncentrowanie się na uzdrawianiu z emocjonalnych czynników, wyzwalających nadmierne konsumowanie.

Negatywne uczucia takie jak wyrzuty sumienia, które zwykle towarzyszą kompulsywnemu objadaniu się często prowadzą do kolejnych napadów, tworząc błędne koło. Odpowiednie leczenie zaburzeń jest zatem niezwykle ważne.